ДЕВОЈКА ОД МИЛИОН ДОЛАРИ
Сретнав само еден со кој не би сакал да се борам.
Кога го сретнав, веќе беше најдобриот во бизнисот.
Почнал да вежба во 60-тите, ама никогаш не ја изгубил
дарбата.
Дај да го видам. - Добар е. - Ќе прекинеме ако не го
запреш крварењево. Ти давам уште една рунда.
Втората почнува, ајде. -Што ќе правиме? Кажи.
Остави го да те удри.
Понекогаш едноставно ништо не можеш да сториш.
Посекотината е премногу широка, премногу блиска
до коската. Можеби е многу лошо и не може
да се затвори доволно длабоко.
Има многу комбинации кои може да се направат со
различните слоеви месо, а Френки знаеше како да ги
сработи сите нив.
Луѓето го сакаат насилството. А од друга страна истите луѓе
тврдат дека го сакаат боксот, а не знаат што е. Боксот е
почит, да ја земеш за себеси. А да му ја одземеш на другиот.
Ќе ја загреам колата. -Каде е пиштолот? -Ти должам пари?
Не. -Ја знам мајка ти? -Не знам. -Па, што сакаш?
Сакам да се борам. Меги Фицџералд. - Па, Меги, што има?
- Ме виде? - Не. - Добра бев. Си мислев да не сакаш
да ме тренираш? -Не работам со девојки. -Можеби треба,
велат дека сум силна. -Девојче, силата не е доволна.
Грешка е.
Зошто не ја врати наназад? -Само ти турни. -Што сака
оној? -Ни понуди пат кон титулата. -Време беше.
Веднаш го одбив. Уште две-три борби и ќе бидеш подготвен.
Долго време ми требаат уште две-три борби. -Види, ако
тргнеш по титулата, ако изгубиш, може да не се
појавиш повеќе. Уште две-три борби и ќе бидеш подготвен.
Како што ќе речеш, Френки.
Френки велеше дека боксувањето е неприроден акт.
Дека се во боксот е наназад.
Понекогаш најдобар начин да зададеш удар е да
зачекориш наназад.
Стори го најдоброто, Боже, за да ги заштитиш Кејти и Ани,
освен тоа знаеш што сакам, нема потреба да се
повторувам. -Ама еден чекор наназад отповеќе и нема
повеќе воопшто да се бориш.
Оче, тоа беше одлична служба секоја недела. -Што те буни
оваа недела? -Бог е еден и троен? -Повеќето луѓе мислат
дека градинката е околу верата. -Ова е се и сешто
смотано во една кутија. -Ми стоиш пред црквата и го
споредуваш Бог со житарици? Само сакаш да ме смоташ.
Нема и денеска. -Збунет сум. -Не си. -Сум. -Тогаш, еве ти го
одговорот, има еден Бог. Нешто друго? Зафатен сум.
Што е со Светиот Дух? -Тој е израз на божјата љубов.
А Исус? -Синот Божји, не ми се прави глупав. -Па, што е тогаш?
Полубог? -Нема полубогови, смотан пагану!
Ја сакаш ќерка ти? -Апсолутно. -Сега лажеш поп.
Одмори еден ден, не оди на миса утре.
Некои велат дека најважно за борецот е да има срце.
Френки би рекол, покажи ми некој кој е целиот срце и јас
ќе ти покажам некој подготвен да јаде ќотек.
Мислам дека само еднаш сретнав борец кој целиот
беше срце.
Се викам Опасниот Дилан и најдобар борец сум во
Тексас.
Тој се појави пред некоја година. Дојде со новото
момче на мама. Очигледно се изгубил и завршил
во Тексас. Го барале цела недела.
Знаеш, јас немам ништо против црнците. -Баш фино.
Од каде што идам многумина не ги сакаат, ама мајка ми
ме научи да не повредувам никого, биле црнци или не.
Имаш фина мама. Може уште нешто да сторам за тебе?
Само едно од оние глупи прашања, ама тој сакаше
да даде најдобар одговор. -Па, г-не, би сакал да станам
велтер шампион на светот.
Ги предизвикувам сите да се борат со мене за велтер
шампионатот на светот. -Замолчи, бе! Не си ни
рангиран, треба да имаш барем една борба за тоа.
Ќе се борам со секого кога било! -Ти си опасен, а?
Ајде влези. Една рунда со мене. -Остави го на мира.
Врати се на тренингот. -Добро.
Убави гаќи имаш.
Ќе ти го исплескам газето подоцна. -Убаво ти стојат
гаќите. -Врати и ги на мајка ти.
Шарел Биви, имаше лево кроше што би помрднало тенк.
Ама имаше срце колку половина зрно грашок.
Френки го купи клупот од Боби Малуон пред 17 години.
Боби сакаше да се пресели на Флорида, а Френки сакаше
малку сигурност. Боби умре додека се пакуваше, па
Френки презеде. Повеќето сали губат пари. -Мислам
дека ти реков тој да не вежба овде повеќе.
Никого нема да повреди Френки. -Мене ме повредува.
Ме боли срцето кога го гледам како го мава воздухот, како
тој да ќе му врати. Колку пати морам да ти кажам
дека белилото е белило, зошто не купуваш евтино
туку скапо? -Подобро мириса. -Белилото мириса како белило.
Здраво. -Здраво, г-не Вили.
Фина борба. Мило ми беше.
Каков ли јазик е тоа? -Што сакаш?
Мислев дека ќе сакаш да знаеш дека твојот борец
зборува со друг менаџер. -Не верувам. -Не со било
кој менаџер. Со Мики Мик. -Не дојде да ми кажеш дека
Големиот Вили зборува со Мики Мик. -Ни збор, ниеден.
Се обидувам да читам. -Мислиш дека тоа е поважно?
Која ти е новата девојка? -Што?
Господе. -Побрзај, ако така удира ќе си ги скрши
зглобовите.
Си го губиш времето, ти реков дека не работам
со девојки. -Си мислев да не се премислиш. -Има многумина
што тренираат девојки, лесно ќе најдеш некого. -Не ми
требаат многумина шефе, ти ќе бидеш доволен.
Не ме викаш шефе, не сум ти шеф. Вили, подготвен си?
Може. -Ако не те викам шефе, ќе ме вежбаш? -Не.
Тогаш можам и да те викам.
Дојде од југозападен Мисури. Од ридовите во околината
на тој град. Од некаде помеѓу Никаде и Збогум.
Порасна знаејќи само една работа. Дека е ѓубре.
За моето куче е. -Таа помина 1800 милји, ама успехот за
неа се уште беше преку ридот.
Работам на вреќата, шефе. -Не сум ти шеф.
А, таа вреќа те работи тебе.
Врати и ги парите. -Сигурен си?
Колку ти плати? -Шест месеци. - Исусе. -Ќе и ги вратам.
Не ми се прави паметен. Ако таа мисли дека ќе фрлам
шестмесечна членарина само за да се ослободам од неа
луда е. Само немој да ја охрабруваш, разбра?
И што прави Дејнџер онаму? Во што гледа?
Изгледа како шише вода. -Тој има платено трошоци?
Трошоци? Не може да си дозволи. -Бегај од мојата
канцеларија.
Не може да мислиш за неа како за вреќа.
Јас не сум тренер, ама можам да ти го покажам ова ако
сакаш. -Ќе ја ценам секоја помош.
Треба да мислиш на неа како на човек. Тој постојано
се движи, кон тебе, околу тебе, бега од тебе. Не сакаш да
го удриш кога доаѓа кон тебе, зашто тој само ќе те турне
и ќе ти го ослаби ударот и ќе те извади од рамнотежа.
Гледај го внимателно, врти се, движи ја главата и држи едно
раме назад, за секогаш да можеш да удриш силно.
Ајде. Добро, врти, движи се.
Добро, брадата внатре. Одоколу, движи се.
Добро. Удри некојпат.
Брадата внатре. Добро е.
Кога ќе го совладаш ова ќе те ставиме на брзата вреќа.
Имаш брза вреќа?
Само ќе ја позајмам додека не си купам моја.
Ајде оди сега. -Ќе си одиме заедно? -Не, јас сум дома.
Сакаш да видиш? -Да.
Фино е.
Ќе ти пречи ако поработам уште малку? -Само затвори
ја вратата кога ќе си заминеш. -Фала ти.
Ако има магија во боксот, тоа е да се бориш и преку границата
на издржливоста. Преку пукнатите ребра, скинатите
бубрези и здрвеноста.
Тоа е магијата да се ризикува се за сон кој никој не го
гледа, освен тебе.
Еј, Флип, дојди ваму, мислам дека најдов некој што можеш
да го победиш.
Не се борам со жени. -Зошто не? Совршено е, знаеш зошто?
Ќе можеш да го тепаш, па да го бакнеш, па пак да го тепаш.
Прекрасно, како поезија. - Да, бе. - Си го прочитал ова.
Па, тоа е девојка. Види бе, има цициња. Ама, мали се.
Ти ја видов последната борба. Помина толку време
со главата надолу, мислев дека си ги гледаш цицињата.
Има цициња! Еј, гледајте ме, јас сум Шајрел.
Се тркалам на подот.
Ајде бе, насмеј се. -Молк. Што се смеете вие?
Држи ја вреќата.
Кога ќе почнат да прават такви гаќи за мажи?
Доста е за денес.
Ќе те измасирам. -Не можам, ќерка ми има час по пијано,
и реков на Грејс дека ќе возам. -Не и чини колата?
Ја мрази. Ја сака назад старата, ама веќе има купец.
Можеби треба да зборувам со дилерот. -Би го ценел тоа.
Во ред. -Фала.
Замисли, не сакаше масажа. -Ти работиш нешто овде?
Не би се грижел за мојата работа да бев на твое место.
Девојчето изгледа дека напредува. -Скоро како некој
да и помагал. -Можеби е природна. Како да има нешто.
Ја има мојата брза вреќа. -Од каде ли и е?
И јас се чудам.
Си ја сакам вреќата назад. -Оваа? -Да, моја е, и ако ја
удираш, луѓето ќе мислат дека те тренирам. -Лошо е
тоа, шефе? -Да, секогаш кога ќе ја допреш ми губиш од
бизнисот овде. -Признавам дека се посрамотувам.
Не може секому да му ја давам. -Сфаќам.
Изгледа дека си фина девојка. Сакаш совет?
Секако. -Ќе најдеш тренер овде или на друго место што
ќе сака да тренира девојка. Тоа е најновата мода, ама
само ќе си го губиш времето, зашто си премногу стара.
Не се чувствувам стара. -Ни јас, ама не се борам со
21-годишни. Треба четири години да се истренира
борец. Колку си стара? -31 . -Ете ти. Не би почнала
со вежбање балет на 31 ? Веќе работам три години.
И не можеш да ја удриш брзата вреќа? Каков тренинг
е тоа? -Не сум го имала никогаш. -Мразам да речам
ама се гледа. Некој мора да биде искрен со тебе. Мразам
јас да морам да ти ја кажам вистината. -Жалам што ти
ја користев вреќата.
Нема да ми плачеш сега? -Не, г-не.
Еве, задржи ја проклетијата. -Држи си ја. -Не, земи ја,
и онака не сум ја видел 20 години, сум имал три други
оттогаш, само уживај. -Ќе ја позајмам додека не си купам.
Само немој да ја изгубиш.
Го знам Хоган. Твојот е шампион и знам дека нема
да делиме по 50, ама ако не видам 40 проценти...
Јави ми се со 60/40 или не се јавувај воопшто.
Вили. -Френки. -Нешто не е во ред. -Жалам што вака
ти доаѓам, не сакам вака да упаѓам. -Ти не си било кој
Вили. Можеш да дојдеш во секое време. Влези.
Сакам да ти се заблагодарам што и ја врати колата на Грејс.
Не мораш, да платиш уште илјада долари за својата кола
баш и не е услуга. -Грејси се расплака кога ја виде.
Навистина? -Треба да зборуваме и за бизнис.
Само што зборував со Хоган, средено е за септември,
се, освен поделбата. -Морам да те напуштам Френки.
Што?
Вили, титулата е на само две борби. -Не е тоа. Како што
рече ти, имам само една шанса. Ако победам ќе можам
да заработам колку што можам, додека можам.
Ми треба некој во акцијата, што може да ги среди
работите. И морам да сменам пред борбата. Овој тип ќе ме
одведе до титулата. -Значи, јас те доведов до таму, а тој
ќе те однесе таму. -Така тој работи. Жалам, Френки.
Знам дека долго време чекаш титула, би сакал да беше
со мене. -Мики Мек е бизнисмен, тој ништо не може
да те научи. -Ти веќе ме научи се што ми треба да знам.
Некои работи луѓето едноставно не сакаат
да ги слушнат.
Го предизвикувам Кобрата од Мотор Сити, Томас да се
бори со мене за велтер шампионатот на целиот свет!
Овие ги носам со причина. -Работам на нозете.
Удирај или губи се.
Дури да го смислиш ударот, ќе се вратам.
Ќе смислам јак удар.
Никој немаше срце да му каже дека тој се пензионира одамна.
Слушнав за Вили. Страшно. Ама немаше да биде толку
лошо да не беше таков. -Да, ама можам да гледам низ
двете очи. -Ама не ти беше доволно. -Ја имам салата,
не морам да бидам тренер на мои години.
Ти кажа Вили зошто? -Мики имал врски. -Не е за тоа,
туку зашто ти не веруваше во него. -Јас го најдов и
заглавив со него осум години. Како не сум му верувал?
Можеше да му средиш борба за титула пред две години,
тој знаеше. Ме чуди што остана толку долго.
Да се оди таму и да се освои наградата се различни работи.
Да не требаше да го претерам? Да не го штитам?
Аха, го штитеше од шампионатот? -Да.
Сега се е јасно. -А што е со тебе? Што направи ти?
Ти беше подобар борец и од Вили. Ти најде борба или
само ти ја маваше главата од тупаниците на другите
додека не го изгуби окото. -Јас имав шанса.
Пробав и никој не може да рече дека не пробав.
Се сеќавам и извини, ако не сакам мојот борец да ја
помине втората половина од животот чистејќи плуканици.
Да бе, ти си паметен. Ти учиш грчки. -Галски е.
Само што не заштити од шампионска борба.
Како се вели тоа на галски?
Фала.
Боксувањето е неприроден чин. Се во него е наназад.
Ако сакаш да одиш лево, не само што ќе стапнеш
налево, туку и ќе турнеш на тесните прсти.
За десно го користиш десниот палец. Наместо да бегаш од
болката како што би направила нормална личност,
ти одиш кон неа.
Шампионот е долу!
Големиот Вили е новиот шампион на светот.
Неверојатно!
Се во боксот е наназад.
Ти купив чизбургер. -Ми купи? -Да. -Не би рекол дека
некогаш би го сторил тоа. -Не можев да го јадам, а го
нарачав. Сакаш? -Па, изгледа планетата пак може да се врти.
Ја гледаше борбата? -Да. Вили беше добар.
Тоа имаш да го речеш? -Па, победи, зар не?
Добар беше. -Гледам дека си работел на себеси.
Отворен си, тоа е добро. -Ти гледаше? -Да, имам
кабловска. -Како можеш да си го дозволиш тоа?
Колку долго ти велам да си ги штедиш парите?
Уште откако се борев со Луис “Тајфунот“ Џонсон, на стадионот
во Тупало, Мисисипи. -Вистина? -Да, нас не
оставија да стопираме за дома. Не се сеќаваш?
Се сеќавам дека половина пат мислев дека ќе ме
линчуваат. -Се сеќавам дека ме остави со “стојко“ в раце
зад бензинската. -Фатив кола. Типот замина пред
да ја затворам вратата. Морав да се враќам пеш две милји.
Совеста те изеде.
Што е сега ова?
Роденден и е.
Не дишеш правилно, затоа се задишуваш.
Значи, роденден ти е? Колку си сега стара?
Имам 32, и го прославував фактот што поминав уште
една година во миење чинии и работење како келнерка,
што го работам уште од 13. И според тебе ќе имам 37
пред да можам добро да удрам. Морам да работам
со брзата вреќа за да сфатам дека е едноставна вистина
дека никаде не одам! Друга вистина е дека брат ми е
во затвор, сестра ми лаже за социјалното со тоа што се
преправа дека едно од нејзините деца се уште е живо,
татко ми е мртов, а мајка ми тежи 150 кила. Да
размислувам јасно, би си отишла дома, би нашла
користена приколка, би купила фрижидер и папучи.
Проблемот е што ова е единствената работа
што ми се допаѓала отсекогаш. Ако сум престара за ова,
тогаш немам ништо. Тоа се доволно вистини за тебе?
Ова е твоја вреќа? -Ја купив.
Застани. Ќе ти покажам неколку работи и после
ќе ти најдеме тренер. -Не. Жалам. -Во положба си
да преговараш? -Да. Зашто знам дека ако ме тренираш
правилно, ќе бидам шампион. Сум те видел како ме гледаш.
Да. Од сожалување. -Не вели го тоа.
Не вели го ако не е вистина! Јас сакам тренер.
Не сакам милостина, и не сакам услуги.
Ако не си заинтересиран тогаш треба уште малку
да прославувам.
Застани. Проклетство! Застани! Што правиш?
Добро, ако те прифатам... -Нема да зажалиш.
Сослушај ме. -Ако те земам... -Ветувам дека напорно
ќе работам. -Боже, ова веќе е грешка. -Слушам, шефе.
Ако те земам ништо нема да речеш и нема да се сомневаш.
Ништо нема да велиш, освен по некое “да“. А јас ќе пробам
да заборавам дека си девојка. -Само тоа го барам.
И немој да ми плачеш ако се повредиш.
Имаме договор. -Не. Не баш. Јас ќе те научам како да
се бориш, после ќе ти најдеме менаџер и јас
отпаѓам. -Ама... -Не карај се со мене, само така ќе може.
Јас ќе те научам се што треба да знаеш, па ти после
оди и заработи милион долари. Не ми е гајле.
Нека ти ги искршат забите. Не ми е гајле. Не сакам
ништо да слушнам, само така ќе биде.
Само така ќе го сторам тоа.
Сега, една работа што сум забележал во салата е дека
никогаш не ги мрдаш нозете, само си стоиш. Мораш да
мрдаш со нозете, тоа е една од најдобрите работи што
ќе те научам. Вака, свиткај ги малку колената, како
во атлетска положба. Изгледај како да ќе удриш нешто.
Како да ги мрдам? -Само удри ја вреќата.
Застани. -Што згрешив? -Две работи. Прво, постави
прашање, и два, пак постави прашање.
Сега не сакам да ја удриш јако, туку добро.
Гледај ме и број со мене, на броењето удираш.
Може да ми го покажеш тоа? -Само речи еден. Те молам.
Еден.
После се мрдам на десната нога, гледаш како тежината
се премести на десната? Ја удирам со задната страна
на раката, како со шило за мраз. После се преместувам
на левата нога и удирам со десната.
Им покажуваш како да стојат, како да ги држат нозете под
рамената...
Да се направи борец, мораш сосема да ги соголиш.
Ќе одмораш кога ќе умреш. Дојди.
Не можеш да им кажеш да заборават се што знаат,
мораш да ги направиш да заборават до коска.
Толку да ги измориш, што само тебе ќе те слушаат.
Да го слушаат само твојот глас. Да прават само што
им велиш и ништо друго.
Ќе им покажеш како да држат рамнотежа.
И како да му ја одземат на другиот.
Како да генерираш момент од десниот палец.
И како да ги виткаш колената кога мораш.
Како да се браниш за другиот да не сака да ти се пушти.
После се, мораш пак да им го покажеш, пак и пак.
Се додека не мислат дека така се родиле.
Доста е за денес. Добра работа. Добра девојка.
Мислиш дека сум подготвена за борба, шефе?
Еј, дојди.
Не дишеш. -Би се согласила со тебе. -Кога ќе дојдеш под
притисок го задржуваш здивот. Престани со тоа.
Добро, ама инаку добра сум? Како за девојка.
Јас не тренирам девојки.
Мислиш дека сум подготвена за борба шефе?
Ќе најдеме менаџер и ќе откриеме.
Како да ме држиш зафатена.
Имаш фамилија, шефе? -Што? -Толку време поминуваш
со мене, не ми ни текнало дали имаш. -Не.
Па, имам ќерка. Кејти. -Тоа е фамилија.
Не сме баш блиски. -Колку тежи? -Што?
Проблемите кај мојата фамилија доаѓаат на кило.
Не е многу голема, беше многу спортска. Не знам
дали го задржа тоа.
Па, што мислиш? Спремна сум за борба? -Сали, дојди малку.
Френки, може малку назад?
Сали е добар менаџер, има неколку успешни момци,
да не бараш девојка, Сали? -Барам добра. -Е, па, ете ти.
Фино беше работењето со тебе, моме.
Што сакаш ти? -Ништо.
Те гледав како работиш, имаш страшна лева. -Фала.
Сакаш да пробаме? -Да. -Добро, зашто мислам
дека си подготвена за борба.
Што грешам? Секогаш кога ќе се приближам, ме тепа.
Добра си. Само мавај. -Не сум добра, губам.
Ја изморуваш.
Фина борба, а? -Исусе. -Тоа е девојката на Лони
Вашингтон. Страшен борец. -Држи ја горе левата.
Лони има многу добри борци, го има Џулио Таџо, шампион
во лесна. -Да. Левата проклетство. -Не би бил
мој избор за прва борба, ама Сали е добар менаџер.
Мора да мисли дека може да ја победи. -Исусе, левата горе.
Мислиш дека може да те слушне одовде?
Секако, ако таа изгуби на Сали тоа ништо нема да му
значи. Може дури и да му помогне. Ако Лони добие
уште една победа, ќе му даде на тој од лесната категорија
да оди со Џони Адаџо за титулата. -Сали сака да
намести борба со Адаџо? -Од каде да знам јас?
Само доаѓам зашто уживам во борбите. -Мајко Божја.
Дојди ваму. Не ја оставај долу левата. -Френки, може да
зборувам со неа? -Страшна работа правиш Сали.
Вака го советуваш твојот од лесна?
Што правиш? -Зборувам, а ти? -Твој борец е? -Мој е.
Не си ми добра, Сали. -Фино, ти земи ја. И онака не ја бива.
Ќе ми каже некој што се случува? -Јас задоцнив, Сали
само ме заменуваше. -Ми велиш дека таа е твоја?
Да, таа е мој борец. -Имаш десет секунди.
Левата горе и да мавам? -Да, ама не веднаш. -Така е
полесно? -Таа мисли дека те знае, кога ја спушташ таа
ти влегува одгоре, почекај ја, таа само на тоа мисли, и
кога ќе замавне со десната, зачекори настрана и дај и
едно добро кроше. Разбра? -Тука е. -Добро. -Ја викам.
Оди, дај и го.
Телото го знае она што борецот не го знае. Како да се
заштити себе си. Вратот може да се свитка дотука, ако го
свиткаш само уште малку, и телото вели, еј, јас преземам
одовде, зашто ти не знаеш што правиш.
Виде како го направи тоа? Страшно. Момето има шеќер.
Само ти лежи и одмори се, па ќе зборуваме за ова кога
ќе ти дојде умот. Тоа се вика механизам на нокаут.
Одлична беше. -Фала, шефе.
Го заборави правилото. Како беше? -Да ја држам
левата горе? -Да се штитиш во секое време. Како е
правилото? -Да се штитам постојано. -Добро.
Ти ме продаде, како ме заштити со тоа? -Не те штитев.
Во ред е. Ќе работам на левата. -Пиј ја водата.
Инаку, каква бев? -Фина. Баш фина.
Пак ќе ме оставиш? -Никогаш. Таму каде што
работиш имаат ли домашна пита со лимон? -Секако.
Не од оние со полнеж од конзерва. -Од голема
конзерва, на етикетата пишува дека е домашно.
Сакам да одмориш за викендот. -Четврток е.
Ќе се расправаме? -Знам подобро од тоа, шефе. -Добро.
Сите борци се инаетчии. Се за нешто ќе мислат дека
подобро знаат од тебе. -Може некоја минута за
безгрешното зачнување?
Вистината е дека дури и да се во грешка, дури и ако тоа
нешто ќе ги уништи, ако го извадиш тоа последно нешто
од нив тогаш воопшто не се борци. -Мислев дека реков
ќе се видиме во понеделник. -Секако. -Тоа беше сношти.
Рече да не се карам со тебе.
Проклетијата не сака ништо да прави што и велам.
Сакаш совет? -Што? Каде ти се чевлите?
Ги ладам нозете. -Имаш големи дупки на чорапите.
Не се многу големи. -Не ти дадов пари за нови?
Ова ми се чорапите за спиење. Нозете ми сакаат
малку луфтирање навечер. -А зошто ги носиш дење?
Зашто моите дневни чорапи имаат премногу дупки.
Да ти дадам некоја пара за нови, ќе купиш? Те молам.
Би бил предизвикан, ама не знам сигурно, може да одам
на обложување.
Не и требаше на Мег многу да се расчуе.
Го средив она со дишењето. -Не ти треба зашто ги
тепаш уште во првата рунда. -Мислев дека тоа е поентата.
Поентата е да си добар. Нема да бидеш добра ако
продолжиш да ги мелеш во првата рунда.
Како ќе ти наоѓам борби? Никој не сака да си го види
борецот засрамен. -Уште не одам на четири рунди.
Зошто не можеш да одиш на шест? -Ќе одам ако
продолжам да ги средувам во првата.
Френки среди уште една борба од четири рунди.
Колку да и покаже кој е шефот.
Жалам, шефе.
Мег не остави сомнеж.
Првата борба од шест рунди не беше баш мазна.
Во аголот! 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10.
Готово!
Мег не ја среди до крајот на првата рунда.
После тоа ниеден менаџер не сакаше да организира
борба со неа.
Френки мораше да си го одврзе ќесето, да среди
пристојна борба. Му плати на менаџерот за да ја ублажи
работата.
Тоа одеше некое време. А после Френки направи нешто
што го мразеше. Ризикуваше.
Ја поткрена во класата, тоа можеше да биде грешка.
Проклетија.
Дај ни две секунди.
Ти го скрши носот. -Проклетство. Среди го.
Не можам. -Можеш. -Не можам, морам да прекинам.
Сум видела што можеш, среди го. -Можам да го
вратам на место, ама не можам да го запрам
крварењето, докторот ќе ја прекине. -Ако можеш да
го запреш, ќе ја победам. -Касни го ова.
Вдиши. Ајде.
Добро е, а? -Да, добро е.
Имаш 20 секунди пред ова да се претвори во гејзир
што ќе го потопи првиот ред. Само 20 секунди! Оди.
Во аголот!
Дајте и перница.
Шо иташ? -Што вели? -Сака да знае што читаш.
Ова е Јејтс, држи ја главата назад. -Зошто не и кажеш
нешто од Јејтс? Добро ќе и дојде. -А кога ќе дојдат
по неа? -Добра сум Френки. -Што научи вечерва?
Секогаш да се штитам. -Како е правилото?
Секогаш да се штитам. -Маргарет Фицџералд. -Тука.
Тука ќе бидам.
Како си? - Јас? - Ти. - Не сум повреден.
Скршениот нос не боли многу. -Зошто ми го кажуваш тоа?
Онака. -Ама, некои рани се премногу длабоки или
премногу блиски до коската. И без разлика колку ќе
работиш на нив, не можеш да го запреш крварењето.
И пиша на ќерка ти? -Секоја недела.
Не знам зошто доаѓаш в црква.
После 12-от нокаут Френки доби некои навистина
добри понуди. Првата беше борба со Били Сината Мечка
за WBI велтер титулата.
Били била бивша проститутка од Источен Берлин.
Имаше репутација дека е највалканиот борец на рингот.
Нејзе не и беше важно дека нешто такво може некого
да го убие. А толпата ја обожаваше.
Тој го одби тоа без да и каже.
Следна беше борбата со британскиот шампион.
Девојка од Јамајка, Били Џесби. -Ало?
Не сум заинтересиран.
И тоа го одби.
Тоа се многу пари шефе. -Заработуваш, зошто
уште работиш овде? -Тоа е меч за титула?
Британка си? Тоа е титула што не можеш да ја земеш.
Таа нема што да изгуби, ти немаш што да добиеш.
Ама може да е добра борба. -Само што те донесов до
велтер, премногу си добра за овие натпреварувачи
па би сакал да се бориш со некој посран шампион?
Не забележaв дека се борам со некои натпреварувачи.
Може да си најдеш друг менаџер кога сакаш.
Да научеше малку подобро да си го штитиш лицето не
ќе морав да ги одбијам овие пари.
Не го штитам лицето, ама уште не ме има никој
нокаутирано, шефе.
Не можеш повеќе вечерва. Направив резервација.
Истуширај се.
Еве ти. Еве ти тебе. -Што е ова? -Не е голема тајна
што сакаш. Ајде дувни.
Фала.
Да се има 33, не си многу стар. Јас уште боксував на 39.
Поминале 23 години.
Како оди? -Добро Мики. Добро. -Што сакаш? -Кафе.
Не зборуваш со него? -Не го ни знам.
Го сретнав Френки веднаш после мојот 37-ми роденден.
Тој средуваше посекотини. Ќе ме средеше кога ќе
мислев дека е невозможно. Добар човек е за во аголот.
Да, е. -Беше со мене и за мојата последна борба.
Мојот менаџер некаде се пијанчеше. Бевме сами
со Френки. Многу ме претепаа.
Секој има во него одреден број борби.
Никој не ти го кажува тој број. Мојот беше 109, само не
сакав да признаам. Двете аркади ми се отворија.
Крвта ми течеше во окото. Требаше да ја запрат борбата,
ама јас бев црнец. Таму бев заради крвта.
Рунда по рунда, Френки ме крпеше. Велеше дека
ќе ја фрли крпата. Ама не ми беше менаџер, па не можеше.
Рунда по рунда се расправаше со мене.
Јас скоро се смеам дека повеќе него го боли од мене.
Истерав 15 рунди. Моја одлука беше.
Следното утро го изгубив окото. 23 години тој ништо
нема речено за тоа. Не мора, можам да му видам на лицето
секогаш кога ќе ме погледне. Некако, Френки мисли дека
требаше да ја запре таа борба. Дека требаше да ми го спаси
окото. Го поминува животот посакувајќи да ја повлече
таа 109-та борба. Јас сакав да одам на 110.
Работата е, ако сакаш да стигнеш до титула, тој можеби
не е тој што треба да те одведе таму.
Знаеше дека Мек ќе биде тука вечерва?
Изеди си ја тортата.
Тоа е правилото, секогаш да се заштитиш.
Луѓето никогаш не го прифаќаат сопствениот совет.
Ако таа сака да го напушти Френки, подобро ќе биде да
го направи тоа сега.
Г-не Мики Мек, јас сум Меги Фицџералд.
Слушам дека вие сте добар менаџер и правите добри
нешта за Големиот Вили, ама мислам дека треба да знаете
дека никогаш нема да го оставам г-дин Дан, па не
морате да имате повеќе оправданија за да се
сретнувате со мене. Се гледаме некогаш.
Меги секогаш сакаше да ги средува во првата рунда.
Писмата секогаш се враќаа назад обележени на ист начин.
“Да се врати на испраќачот.“
Ќе ти сварам кафе. -Што правиш со парите?
Ги чувам. -Добра девојка. Ако заштедиш доволно
треба да си земеш куќичка, во кеш, не со хипотека.
Ќе помине некое време пред да го можам тоа.
Може ќе потрае, ама мораш да си имаш свој дом.
Ако ги трошиш на неважни нешта, што ќе имаш?
Ме разбираш? Ако предолго чекаш, ништо нема да имаш.
Добро, штом имам пари. -Јас многу сум грешел во
животот, само сакам да те заштитам тебе од истото.
Знам, шефе. -Јас нема да живеам вечно. -Што е тоа?
Ова е снимка од онаа девојка од Англија со која ќе се бориш.
Ако одиш на титулата, треба...
Слези, знаеш колку сум стар? -Фала ти, шефе.
Благодарам многу. -Остави, дај да го ставам ова во машината?
Во која машина? -Немаш ТВ? -Не. -Добро.
Две минути. -Фала. -Мислам дека ме сака. -Сигурно не си
првата што го вели тоа. -Прв од татко ми.
Ако победам, мислиш дека ќе ме запроси?
Ако победиш јас ќе те запросам.
Имам еден подарок.
Мислев дека е на некој друг. -Не, ова е тоа. -Што значи?
Не знам. Нешто на галски. -Прекрасно е.
Вистинска свила е.
Таа не беше вистинска атракција, беше само
вовед за борба во средна тежина.
Ама прашај некој кој беше таму, не можеа да кажат
кој друг се бореше таа ноќ.
Силна е. Не можам да и влезам, ни да се доближам за да
ја удрам. -Знаеш зошто? -Зошто? -Таа е подобар борец
од тебе, затоа. Помлада е, посилна и поискусна,
што ќе направиш ти со тоа?
Влези и.
Можам некого да прашам. -Добро. Ако разбереш,
кажи ми.
Што и да значеше, името остана. Меги се бореше
во Единбург, Париз, Брисел, и во Амстердам и секогаш
беше Мокушла. Изгледа има Ирци насекаде.
Или луѓе што сакаат да бидат. Додека се врати назад
во САД, Меги беше во една нова лига.
После тоа и дадоа нова понуда да се бори за титулата.
По колку делиме? -60/40. -Добро. Ние земаме 60,
а вие 40, бидејќи Меги ќе победи.
Тоа мало девојче? -Мислиш дека грешам.
Мислиш дека луѓето сакаат да видат некоја Германка
да ја натепа нашата мала г-ѓица, како се вика?
Најди некој што го вели тоа и ќе земеме 40. Со здравје.
Сега се на 60/40, ама ќе паднат на 50/50.
Како е девојката? -Има потрес и скинато
ушно тапанче. -Ќе и биде добро? -А ако не?
Можеби треба да и испратам нешто. -Можеш да и го
испратиш чекот ако сакаш, сигурно ќе го земе.
Шефе? Онаа куќичка за која зборуваше. Ја купив.
Паметна девојка. -За мајка ми. Само на една
милја од каде што живее сега. Без хипотека, како што рече.
Ти си добра ќерка. -Таа уште не знае, се надевав дека ќе
останеме уште еден ден и да одевме дотаму. Знам дека
сака тебе да те види. -Да, би можеле.
Боже. Мамо, излези. Мери Ен е тука.
Ова е старата куќа на Џонсонови. -Не повеќе.
Твоја е мама, за тебе и за децата. -Ја купи за мене?
Да. Цела е твоја, чиста е. -Душо.
Нема фрижидер, ни шпорет. -Ќе бидат овде пред да се
вселите. -Колку пари те чинеше ова? -Не е важно.
Не требаше да го направиш ова. -Ти треба ова. -Не
требаше! Прво требаше да ме прашаш! Кога ќе разберат
за куќава ќе ми го прекинат социјалното. -Нема. -Секако,
ти си во ред, работиш, ама јас не можам да живеам
без социјалното. -Ќе ти праќам пари. -А лековите? Ќе ми го
прекинат бесплатното. Како ќе земам лекови? -Ќе ти
праќам повеќе пари. -Се надевам дека не очекуваш
и Џеј Ди да се пресели овде со нас, тој излегува, знаеш?
Зошто едноставно не ми ги даде парите? Мораше да ми
купиш куќа. -Не морав, ама твоја е.
Ако ги сакаш парите, продај ја.
Јас не...
Знам дека не мислеше лошо, ама понекогаш не ги
размислуваш работите до крај. -Така е, мамо.
Ќе пробам да ја задржам куќата, само се грижам
за трошоците. -Ќе ти испратам уште пари.
Оној те тепа? -Тоа е од борбата.
Јас сум борец мамо. -Најди маж, Мери Ен.
Живеј како што треба. Луѓето слушаат за она
што го работиш и се смеат. Ме боли да ти кажам, ама
ти се смеат.
Си имал некогаш куче? -Не. Најблиску до тоа дојдов со
еден во средна тежина од Барстоу. -Татко ми имаше
германски овчар. Аксел. Задните нозе му беа лоши
па мораше да се влечка од соба во соба со предните.
Јас и Мардел се киневме од смеа додека го гледавме
како се влечка по подот на кујната, и татко ми беше
болен до тогаш и самиот не можеше да стои. Ама едно
утро стана, го однесе Аксел до куќичката и двајцата
отидоа во шумата со пеење и завивање. Дури кога се
врати самиот дома таа ноќ, ја видов лопатата во камионот.
Ми недостигаат да ги видам двајцата заедно.
Немам никого, освен тебе, Френки.
Ме имаш мене. Барем додека не ти најдеме добар менаџер.
Може овде да застанеме? -Да.
Овде имаат најдобра пита од лимон, не од она срање
од конзерва.
Сега можам да умрам и да одам во Рајот.
Доаѓав овде со тато. -Што ако некое вакво место се продава?
Имам нешто заштедено.
Тоа е фино.
Во што гледа оној? -Како да е шише со вода.
Сакаш да дојдеш во Вегас со нас? -И да го гледам
ќотекот? Моето срце не може да издржи такво чукање.
Па, има шанса за титулата, со Блу Бер. Милион долари
на половина. -Тоа е добро Френки, навистина добро.
Ќе ми треба добар секундант. Си мислев да те прашам тебе.
А зошто јас би го сакал тоа? -Па, зашто си полуслепа
стара будала која никогаш не стигна таму сама, си
мислев дека ќе сакаш да почувствуваш како е да се биде
во рингот за меч за титула. Извини што те жалев.
Не, одбери некого во Вегас. Некој со млади раце.
Нема сега да ми плачеш, а? Веќе имам една девојка.
Да го оставам местово еден ден, знаеш како ќе изгледа
кога ќе се вратам? -Отприлика исто како сега.
Оди по ѓаволите.
Речи и на Меги да не се враќа без колан. -Ќе и кажам.
Имам едно прашање, ама глупо ми е да прашам.
Нема такво прашање.
Како се става пепелта внатре, низ ова мало дупче?
Мислам, ама не можам да сфатам.
Ајде да ти покажам. -Можеш? -Мислам да.
И некако си мислев дека не сум подготвен за борба.
Ги имам билетите, спремна си? -Летаме? -Повеќе сакаш
да се возиш? -Ме прашуваш? -Повеќе сакаш да леташ
или да се возиш? -Конечно нешто ќе можам да одлучам?
Тоа ти го велам. -Фино, ќе летаме натаму, а ќе се
вратиме со возење. -Тоа е најглупото нешто што сум
го слушнал. Како ќе го направиме тоа?
Остави ми го тоа мене.
Истури го Дејнџер.
Еј, стариот, тоалетот претече.
Исусе.
Проклетство.
Проклети скотови. Гледаат голи жени.
Дејнџер, рацете горе.
Излегувај оттаму.
Врати му!
Ајде, Флип. -Што правиш? Остави го.
Те имам, ајде.
Не ни треба аголен. -Како сум? -Супер си. Страшен си.
Ајде, Флип, не си готов. Уште не се ни бориш добро.
Секој може да изгуби една борба синко, ќе се вратиш ти
и ќе бидеш шампион на светот. -Секако, требаше да знам.
Да ти помогнам. -Можам...
Не тргај ги ракавиците, не ги ни употреби.
Може да ги позајмам малку? -Мислев дека се викаш
Дејнџер (Опасност). Ајде. Сфаќам, сега треба да се
борам со ретардиран и со старец. Јавете се во ESPN
да го снимат ова.
110!
Најди си работа, мрсулко.
Виде? Го стопи.
Кога ќе победиш, ќе ти кажам што значи.
Ти зедов гајдаџии.
Удирај ја во цицињата дури не и поплават и не и отпаднат.
Дами и г-да, ова е најважната борба вечерва, во овој агол
предизвикувачот Меги Фицџералд во црвени гаќи.
Во црвениот агол WBI светски шампион во средна велтер.
Били Сината Мечка.
Мил Исусе.
Ако го направиш тоа уште еднаш, ќе те чини поен.
Ме слушна? Напред.
Толку е. Одземам поен. Да се одземе еден.
Првата рунда заврши...
Дај ми.
Добра си. -Такво нешто уште еднаш, дисквалификувана си.
Ќе бидеш во ред. -Не се сомневам, шефе.
Само собери се и седи понастрана.
Во аголот.
Седи долу, кучко.
Ја имам.
Како оди шефе? -Колку очи ти требаат за да ја завршиш
оваа борба? -Едно е доволно.
Добро. -Што да правам со мечкава? -Влези и од страна
со кроше. -Го правам тоа, како да е од челик. -Знам,
ама сега нема да го правиш тоа, сакам да и одиш по
слабото газе, право во нервот, само ти копај. Разбра?
А нејзината лева? -Држи се покриена и се ќе биде во ред.
Твоја е. Само терај.
Доктор...
Ајде диши... Така е, диши.
Како се чувствуваш?
Зошто си таков, шефе? -Си мислев дека ќе
ми помогне кај дамите. -Баш и не ти помага.
Те боли ли многу? -Ни најмалку.
Тоа е добро.
Каде е Френки. -Зборува со докторите. Сигурно им кажува
како да си ја работат работата. -Му кажуваат дека сум
за никаде. Тоа значи дека кичмата ми е скршена
и затоа ништо не чувствувам. Мојата историја е готова.
Само не знам како тој ќе поднесе.
Ја гледаше борбата? -Секако. -Твоја беше. -Не требаше да
ги спуштам рацете.
Го заборавив правилото.
Секогаш да се штитам. Колку пати ми го рече тоа.
Да, тој сака да се повторува.
Ќе му кажеш дека многу ми е жал. -Нема да го сторам тоа.
Зафркната работа.
Каков е планот? Знам дека го имаш, па можеш и да ми го
кажеш. -Ти си виновен. Да, ти си виновен што лежи онаму.
Ме удави додека не ја тренирав. Знаев дека
не треба да го правам тоа, дека е девојка и сето тоа.
Се ми кажуваше да не го правам тоа. Се, освен тебе.
Ќе те извадам одовде. Докторите овде ништо не знаат,
зошто инаку би живееле овде во пустината? Штом ќе може
да те мрдаат ќе најдам некое место каде учеле нешто.
Само ти одмори се, јас ќе средам.
Френки мора да се јави во секоја болница во Америка
барајќи некој да му каже дека може да ја среди.
Двапати дојде блиску. Ама кога ќе ја видеа велеа
дека нема што да се стори. Поминаа два месеци за да
може да се поместува.
Има сестри за тоа. -Аматери се.
Таа разви кожни чиреви зашто не можеше да ја
менува положбата.
Фала.
Патуваа шест часа со амбуланта.
Летаме таму, се возиме назад.
Центарот за рехабилитација што Френки го најде беше
фино место. Добро се грижеа за Меги.
Таа немаше да се жали и да не беше така.
Требаа по неколку часа секој ден за да ја спремат за во
количка.
Бидејќи не можеше да дише самата, респираторот
постојано беше вклучен. Кислород и беше впумпуван
24 часа дневно.
Мајка и на Меги се јави да каже дека сите ќе дојдат
на посета. Чекаше пред прозорецот секој ден
следните две недели.
Френки конечно ги пронајде. Разбра дека дошле во
хотелот шест дена порано. Постојано оставаше пораки
на кои никогаш не одговорија.
Не мораш да бидеш овде по цел ден.
Ми се допаѓа овде. Не ми пречи.
И да не беше овде и така ќе одев да читам.
Мама наскоро ќе биде овде за да преземе дел од товарот.
Тоа не е товар. Прочитај го ова.
Добро, доволно е. Тоа е ужасно.
Ќе ти кажам на англиски, што велиш.
Вели, сега ќе станам и ќе одам слободно во Инесфри
во мала колиба изградена таму од глина и таму ќе имам
мир, зашто мирот доаѓа паѓајќи полека. Паѓа од
велот на утрото кон песната на штурците.
Не е лошо, а?
Ти ќе изградиш колиба, шефе? -Јас? -Да. -Знаеш, кога ќе
се откажеш од сето ова. -Мислиш од боксот?
Не, никогаш нема да се откажам, премногу ја сакам
смрдеата, изгледа.
Мислиш? Зашто лесно можам да те видам таму со книгите
и со питата од лимон. -А ти сакаш да живееш во колиба?
Можам да научам како да печам.
Добро, можеби ќе почнам да барам.
Здраво, јас сум Френки Дан, се сретнавме во Мисури.
Каде ми е малото девојче? -Не мислите дека треба да
се вратите во хотелот и да се преслечете? Таа не знае дека
сте овде цела недела и дека ги посетувавте Вуди и Мики.
Имаме бизнис со сестра ми, зошто не ни кажеш каде е?
Ти мора да си Џеј Ди, а ти мора да си бизнисменот.
Оставете го ова, вратете се а јас ќе и кажам дека не
можевте да дојдете. -Јас возев довде за да се грижам
за моето дете, а ти велиш дека не сум добра мајка?
Таа не може да оди никаде, да можевме да ја однесеме
во Дизниленд, ќе ја однесевме.
Маргарет Фицџералд? -Овде, 301 . -Ајде.
Видов дека уште дишеш...
Косата треба да ти се измие...
Ова е само нешто легално. -Што е? -Што правите овде?
Извини душо, немаме многу време. -Г-дин Џонсон ни
наплаќа многу пари за да биде сигурен дека ова
правилно ќе се направи. -А зошто не го оставите тоа
па јас ќе и го прочитам подоцна. -Ти стариот си дел
од нашата фамилија? Држи се настрана од ова.
Прочитај ми го, мама. -Само нешто законско е.
За да ти се заштитат парите. -Не мораш да се грижиш.
Боксерската комисија плаќа за сето ова. -А ако не платат?
Г-дин Џонсон вели дека можат да ми ја земат куќата.
Ако ги префрлите имотите на мајка ви никој нема да
може да ги допре. -Ни доктори ни трошоци за погреб. Ништо.
Ајде оставете го и подоцна... -Г-не Дан, со почит, ова не
е твоја работа. -Добро, надвор ќе бидам.
Ти беше добра ќерка, Мери Ен.
Ако го потпишеш ова, ќе ја средиш фамилијата како
што би сакал татко ти.
Како правиш знак?
Можеш да држиш пенкало? -Ќе мора со забите, мамо.
Мораш да и го ставиш во устата. -Еве, душо.
Ја гледаше борбата, мамо? -Знаеш како се чувствувам
за тоа. -Баш добра бев. -Изгуби Мери Ен, и како
што слушнав, ти си виновна што изгуби.
Не давај да го изгубиш она што ти останало. Еве.
Што ти се случило? -Што треба тоа да значи?
Земи ги овие и губи се дома пред да му кажам на овој
адвокат дека толку беше загрижена за социјалното
што никогаш не ги потпиша документите за куќата
како што требаше. Па, секогаш кога ќе ми се посака можам
да ја продадам таа куќа од под твојот дебел мрзлив
“сељачки“ задник!
И ако некогаш се вратиш токму тоа и ќе го сторам.
Да не треба некој да брои до десет?
Не мириса добро, а докторе?
Може не ќе треба да ја изгубиш.
Ми ја зедоа ногата, шефе.
Ќе бидеш добро, слушна? -Секогаш ти го слушам
гласот, шефе.
Ти треба нешто?
Да, знам што значи она.
Бидејќи не победи, не морам да ти кажам.
Ти си најзлобниот човек што сум го видела.
Сакам да знам што е тоа.
Ме потсетуваш на татко ми.
Мора да бил многу интелигентен и згоден.
Нема да ми зборуваш повеќе за Јејтс? -Не, го гледав...
Овај каталог од градскиот колеџ и си мислев да ти
земам количка од оние работат со цевка.
Си мислев да не сакаш да се вратиш на школо.
Морам да те замолам за една услуга, шефе.
Секако. Се што сакаш.
Се сеќаваш што стори татко ми за Аксел?
Немој ни да помислиш на тоа.
Не можам да бидам вака, Френки, не после она што
го сторив. Го видов светот, луѓето ми го извикуваа името.
Па, не моето, туку некое проклето име што ти ми го
даде, тие го викаа за мене. Бев во списанија.
Мислиш дека некогаш го сонував тоа? Се родив
со тежина од едно кило. Тато ми кажуваше како се борев
да дојдам на светов.
И си го изборив и излезот од него.
Само тоа сакам да го правам. Само не сакам да се борам
со тебе да го сториш тоа.
Добив што ми требаше. Се добив.
Не им давај да ми го одземаат тоа.
Не давај да лежам овде се додека нема да можам
повеќе да ги слушам луѓето.
Не можам. Те молам.
Те молам, не ми го барај тоа.
Те молам. -Не можам.
Ало?
Среде во ноќта, Меги самата најде решение.
Си го прекаса јазикот.
Престани. Престани.
Погледни ме.
Скоро искрвари до смрт пред да ја зашијат.
Се освести и ги скина конците, пред Френки да дојде таму.
Пак ја зашија. Го обложија јазикот за да не може да каса.
Не можеш тоа да го сториш. Го знаеш тоа.
Знам, оче. Ама не знаеш колку е тврдоглава,
колку тешко беше да ја истренирам.
И другите борци го прават истото, ама таа ќе прашаше
зошто ова? Зошто она? И пак ќе го направеше по нејзино.
Тоа што се бореше за титулата не беше од што
ме слушаше мене.
Ама сега сака да умре, а јас сакам да ја задржам
со мене, се колнам во Бога, оче, грев е да се прави тоа.
Да ја држиш жива, а не да ја убиеш. Ме сфаќаш?
Како да го средам ова? - Нема. Ќе застанеш настрана.
Ќе му го оставиш тоа на Бога. -Таа не бара негова помош!
Мене ми бара помош. -Френки, те гледам на миса скоро секој
ден 23 години. Единствената личност која доаѓа толку
често во црква е онаа што не може нешто да си прости,
какви било гревови да носиш, ништо не се споредени со ова.
Заборави на Бог, на Рајот и на пеколот. Ако го сториш
тоа ќе бидеш изгубен.
Некаде толку длабоко што нема повеќе да се
најдеш себеси.
Ја држиме под седативи, за да не проба пак.
Отидов да ја видам Меган утрово.
Мора да беше на некое друго место. -Да.
Имаш борец за кој не знам?
Не беше ти виновен. Згрешив што го реков тоа.
Проклето си во право. -Јас ти најдов борец, и ти ја
направи најдобриот борец што можеше да биде.
Ја убив. -Не вели го тоа.
Таа помина низ онаа врата со ништо, освен храброст.
Со никаква шанса да биде она што требаше да биде.
Една и пол година подоцна таа се бореше за светскиот
шампионат. Ти го стори тоа. Луѓето умираат секој ден
Френки, бришејќи подови, миејќи садови, и знаеш што
е нивната последна мисла? Никогаш не добив шанса.
Поради тебе таа доби шанса. Ако умре денес, знаеш што
ќе и биде последната мисла?
Мислам дека добро поминав.
Знам дека јас можам да почивам со тоа. -Да.
Ќе земам едно кафе.
Добро.
Ќе ти ја исклучам машината за воздух и ти ќе заспиеш.
Потоа ќе ти дадам инекција и ќе останеш заспана.
Мокушла значи Моја Драга. Моја Крв.
Тој и даде една инекција.
Тоа беше доволно адреналин за неколку пати да ја заврши
работата. Не сакаше таа пак да мора да поминува низ тоа.
Потоа излезе. Мислам дека ништо не му имаше останато.
Јас се вратив во салата и чекав. Си мислев дека ќе се
појави порано или подоцна.
И тогаш, еден дух помина низ вратата.
Размислував за она што го рековте. -Што беше тоа?
Секој може да изгуби една борба. -Вистина е.
Оди стави ги ракавиците, испушти многу тренинзи.
Ќе биде. Секако.
Френки никогаш не се врати.
СИЛАТА НЕ Е ДОВОЛНА
Френки не остави белешка, и никој не знаеше каде
заминал. Се надевам дека отишол да те најде тебе
и уште еднаш те молам да му простиш.
Ама можеби тој немаше повеќе ништо останато
во срцето. Само се надевам дека ќе најде некое место
каде што може да најде малку мир.
Место со дабови дрва, некаде помеѓу Никаде и Збогум.
Ама, најверојатно само така си посакувам.
Ама каде и да е, мислам дека треба да знаеш
каков човек татко ти навистина беше.